การลดความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นได้จากการสายยางให้อาหารทางจมูกนั้น เริ่มต้นจากพิจารณา เหตุผลในการใส่ สายยางให้อาหารว่าเหมาะสมกับผู้ป่วยหรือไม่ เพื่อป้องกันผู้ป่วยได้รับความเสี่ยงที่เกินความจำเป็น และตรวจสอบเสมอว่าสายยางให้อาหารนั้นอยู่ในกระเพาะอาหารหรือไม่ก่อนที่จะให้อาหาร ก่อนการให้ยา หลังพบอาการไอ อาเจียนหรือเกร็ง หรือแม้แต่เมื่อผู้ป่วยบ่นว่าไม่สุขสบายและรู้สึกมีอาหารขย้อนขึ้นมาในปากหรือคอ

การใส่สายยางให้อาหารนั้น ต้องคำนึงถึงความสะอาดมาเป็นอันดับแรก เริ่มต้นจากการล้างมือให้สะอาด ทำการตรวจสอบดูรูจมูกผนังกั้นผู้ป่วยว่ามีทางสะดวกหรือไม่อะไรอุดกั้นหรือไม่ การใส่สายยางให้ถูกตำแหน่ง และการตราวจเช็คความเรียบร้อยและความถูกต้องอีกที และที่สำคัญคือ ไว้ การดูแลทำความสะอาดเช็ดสายและช่องปากจมูกให้สะอาดพร้อมสังเกตอาการผิดปกติหลังใส่สายอย่างให้อาหาร เพื่อไม่ให้ผู้ป่วยเกิดอาการแทรกซ้อน

ภาวะแทรกซ้อนนั้นสามารถเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อและตลอดเวลา โดยอาจมีสาเหตุและไม่มีสาเหตุได้ โดยเริ่มต้นจากการที่สายยางให้อาหารเลื่อนหลุดจากกระเพาะอาหารทำให้ของเหลว น้ำย่อย อาหารในกระเพาะอาหารไหลย้อนขึ้นไปอยู่ในหลอดอาหารเมื่อผู้ป่วยนอนลงอาจทำให้อาหารเข้าไปให้หลอดลมจนอาจก่อให้เกิดภาวะปอดอักเสบ/ปอดบวมได้

สำหรับใครที่ต้องการปรุงอาหารปั่นผสม ให้สำหรับผู้ป่วยที่ต้องพักฟื้นที่บ้านหรือผู้ป่วยที่ติดเตียงก็สามารถทำได้ แต่ควรทราบข้อมูลอย่างละเอียด ตั้งแต่ขั้นตอนการเตรียมวัตถุดิบ การเตรียมอุปกรณ์ รวมไปถึงรายละเอียดต่าง ๆ ยกตัวอย่างเช่น ปริมาณอาหารที่จะให้กับผู้ป่วย วัตถุดิบต่าง ๆที่เหมาะสมกับผู้ป่วย รวมไปถึงสัดส่วนของสารอาหารที่ผู้ป่วยควรจะได้รับเพื่อให้ผู้ป่วยไม่เกิดภาวะแทรกซ้อนขณะให้อาหารทางสายยาง